Zaterdag opent jachtseizoen echt ...

13 oktober 2016
 
Aanstaande zaterdag opent de jacht op fazanten, hazen en vossen. Traditioneel wordt 15 oktober als de officiële opening van het jachtseizoen beschouwd, terwijl de jacht op wilde zwijnen, edelherten, damherten, moeflons, patrijzen, wilde eenden, Canadese ganzen, houtduiven en konijnen al eerder dit jaar werd geopend. Normaal gezien zou de jacht op fazanten dit jaar enigszins anders moeten verlopen dan voorheen. Met andere woorden: er zouden minder grote aantallen in het open veld te zien mogen zijn. De Raad van State vernietigde immers op 11 februari 2016 – op verzoek van Vogelbescherming Vlaanderen – artikel 65 van het zogenoemde Jachtvoorwaardenbesluit. Dat artikel – gecreëerd in 2003 – was niets meer dan een gigantische achterpoort op het algemene verbod op het uitzetten van wild ten behoeve van de jacht. Jagers kregen hierdoor de mogelijkheid om eieren uit fazantennesten die bedreigd werden door landbouwwerkzaamheden te verzamelen, ze uit te broeden in broedmachines en de opgekweekte fazanten uiterlijk op 31 juli van datzelfde jaar vrij te laten in hetzelfde jachtrevier. Het hoeft geen betoog dat dit achterpoortje het massaal en clandestien uitzetten van in gevangenschap gefokte fazanten in de hand werkte. Door het verbod is nu alles veel duidelijker voor de handhavingsdiensten: ongeringde fazanten houden in een volière zonder dat de eigenaar een erkend pluimveekweker is, is illegaal.
 
 
 
 
Toch maken vele jagers zich nog steeds schuldig aan het massaal uitzetten van in gevangenschap gefokte fazanten. Soms gebeurt dat enkele maanden of weken vóór de opening van de jacht, maar even vaak gebeurt het enkele dagen of de dag ervoor. Soms worden fazanten zelfs enkele uren vóór zonsopgang van de geplande jachtdag in het jachtterrein gelost. Het massaal uitzetten van fazanten is zeer schadelijk voor het hele ecosysteem. Vorige maand nam de Natuurinspectie van het Agentschap voor Natuur en Bos nog op twee verschillende locaties in het Waasland honderden fazanten in beslag. Op 15 september 2015 veroordeelde de Gentse Rechtbank van Eerste Aanleg nog een fazantenkweker uit het Oost-Vlaamse Sint-Laureins tot een geldboete van 18.000 euro wegens het fokken en verhandelen van duizenden fazanten in functie van de jacht. Een som van 72.000 euro werd aanzien als 'vermogensvoordeel' en verbeurd verklaard. Vogelbescherming Vlaanderen had zich in deze zaak burgerlijke partij gesteld.
 
 
 
 
In een nieuw opiniestuk van de Hubertus Vereniging Vlaanderen (HVV) – de organisatie die naar eigen zeggen het merendeel van de Vlaamse jagers vertegenwoordigt – wordt de jacht vergeleken met een groot bedrijf: "De manager, of jachtrechthouder, zal er alles aan doen om zijn bedrijf (jachtrevier) goed draaiende te houden (wildbeheer) en een goed product af te leveren (kwaliteitsvol wildbraad)”. Verder lezen wij in het stuk dat "de vos of andere predators worden geklasseerd onder 'verdoken onkosten en onverwachte uitgaven' en dat de jager ervoor kan zorgen dat het evenwicht of de biodiversiteit wordt hersteld." Vogelbescherming Vlaanderen is een andere mening toegedaan. Het zijn veeleer de jagers die het evenwicht in de natuur en dus de biodiversiteit verstoren. Door gevoelig in te grijpen in bijvoorbeeld de vossenpopulatie (elk jaar wordt één derde van de populatie gedood – 11.000 dieren) kan geen normale leeftijdspiramide worden opgebouwd waardoor de gemiddelde leeftijd van een vos zeer laag blijft. Ongeveer 70% van de vossen in Vlaanderen wordt niet één jaar oud en nauwelijks 10% wordt ouder dan twee jaar, terwijl de fysieke levensverwachting van de vos wel tien jaar is. Door deze herhaaldelijke jachtingreep wordt de vossenpopulatie voortdurend in een fase van hoge aangroeisnelheid gehouden.
 
 
 
 
Er kunnen ook heel wat vraagtekens geplaatst worden bij de bewering dat jagers "een goed product (kwaliteitsvol wildbraad)" afleveren. Als je weet dat een groot deel van de fazanten en patrijzen (en zelfs wilde eenden) die uiteindelijk op de consument zijn bord belanden afkomstig is van kweek in gevangenschap, dan kan je moeilijk spreken over wild, laat staan over "kwaliteitsvol wildbraad". De consument wordt met deze bewering mooi in het ootje genomen. Hij betaalt wel voor wild maar krijgt in werkelijkheid een met kippenvoer opgekweekte boskip voorgeschoteld. De HVV schrijft ook het volgende: "Verder wordt benadrukt dat jagers het hele jaar door bezig zijn met 'hun infrastructuur'. Is het nu om aanplantingen te doen, zwerfvuilacties op poten te zetten of wildakkers te zaaien."  Vogelbescherming Vlaanderen heeft over die 'infrastructuur' een andere mening. Uitgaande van de biotoopeisen van een favoriete wildsoort richten jagers hun jachtveld zoveel mogelijk in naar de eisen van die soort. Met natuurbescherming heeft deze vorm van soortenbeheer weinig van doen. Natuurbeheer omvat immers het totaal beheer van plantensoorten, diersoorten en bodem als een geïntegreerd geheel. Wat goed is voor de ene soort kan nadelig zijn voor de andere. Jachtbeheer is niet gericht op het behoud van complete ecosystemen, maar op een vergroting van de productie van geliefde jachtwildsoorten binnen dat ecosysteem, hoewel de HVV dat steeds anders probeert voor te stellen.
 
Wil je jagers in jouw onmiddellijke omgeving duidelijk maken dat je niet bent opgezet met hun activiteiten? Of wil je gewoon je standpunt over de jacht aan de buitenwereld tonen? Neem dan snel een kijkje in onze groene winkel en schaf ons exclusieve jachtverbodsbord aan.
 
Wie verdachte of onverantwoorde jachtactiviteiten waarneemt, kan dat mits een goede omschrijving melden aan Vogelbescherming Vlaanderen of rechtstreeks aan de Natuurinspectie van het Agentschap voor Natuur en Bos in zijn/haar provincie. Opgelet, anonieme meldingen worden niet aanvaard.
Go to top